საზოგადოებრივი
104.5 FM
კონფლიქტები/ტერორიზმი
არარსებული საზღვრის უკანონო პატიმრები.
რუსეთის საოკუპაციო ჯარის მიერ 2015 წელს ე.წ საზღვრის უკანონო კვეთის ბრალდებით 503 საქართველოს მოქალაქე დააკავეს. ინფორმაციას არასამთავრობო ორგანიზაცია "IDFI" სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურზე დაყრდნობით ავრცელებს. მონაცემების მიხედვით დაკავებულთა რაოდენობით ოკუპირებული სოხუმი ლიდერობს 341 მოქალაქით, ხოლო ცხინვალში 162 პირი იქნა გადაყვანილი. რამდენიმე ასეული რუბლი, ეს ის თანხაა, რომლის სანაცვლოდაც დაკავებულთა განთავისუფლება ხდება. აღსანიშნავია რომ 2009-2015 წლებში საოკუპაციო ჯარის მიერ ე.წ. „საზღვრის უკანონო“ გადაკვეთის ბრალდებით სულ დაკავებულია 2 481 საქართველოს მოქალაქე.
წაკითხვა
Специальный репортаж о поселке Аибга
Специальный репортаж о поселке Аибга Жители Абхазии бурно отреагировали на визит мэра Сочи Анатолия Пахомова дискуссиями в социальных сетях. Вопрос Аибги стал предметом обсуждения и в Народном Собрании республики. В этой связи был упомянут Договор о стратегическом партнерстве между Абхазией и Россией. Исследовать проблему Аибги мы решили в самом селе, потому, не откладывая, собрались в дорогу. Путь был непростым, и нашу съемочную группу сопровождали опытные проводники из гагрского лесничества. Поехал в горный поселок и депутат Народного Собрания Левон Галустян. Первая остановка была на Бзыбе в дирекции Гагрского лесхоза. Здесь предупредили, что дорога на Аибгу - сложная, ее когда-то буквально вручную проложили работники предприятия, по прямому приказу президента Ардзинба. Тогда решение было продиктовано двумя обстоятельствами - из-за хищнической вырубки леса на Аибге и полного отсутствия абхазского влияния на эту территорию. В плане, как сейчас говорят, интеграции Аибги в Абхазию строительство дороги – большой прорыв. В нее никто не верил. По словам непосредственных участников строительства , россияне были очень удивлены, когда пусть несовершенная, пусть очень непростая, но связь с Аибгой у Абхазии появилась. Затратив 300 кг взрывчатки и около 16 миллионов рублей, строители достигли своей цели. Специалисты утверждают, если Абхазия хочет усилить свое присутствие на Аибге надо создавать коммуникации, и прежде всего, построить дорогу - безопасную и удобную. Уже подсчитано, что на это потребуется около 20 миллионов рублей. Дорога, утверждают они, окупит себя теми запасами природных ресурсов, которые есть на Аибге. Ведь кроме древесины здесь можно добывать гранит, габродиабаз и другие природные ископаемые. Пока же путешественникам приходится испытывать на себе все прелести передвижения по горной трассе. Кстати, журналисты по этой дороге едут впервые. Впрочем, несмотря ни на что, мы уверенно и довольно быстро продвигались по направлению к Аибге. Взгляду представали удивительной красоты картины - горные пейзажи, которые случается увидеть не каждый день. В дороге мы делали остановки, чтобы посмотреть на глубокое ущелье и побывать на так называемом целофаннике - когда-то здесь было место прибежища охотников. Было около часа дня, когда мы сделали еще одну остановку- на погранзаставе у въезда в Аибгу. Нас встретили абхазские пограничники. Службу абхазские пограничники несут исправно, на бытовые и прочие сложности не жалуются. Наоборот, говорят о братстве и сплоченности. Чувствовалось, что бойцы действительно связаны крепкой дружбой, что они полностью понимают цель своего здесь пребывания и ответственно относятся к своим задачам. Пограничники, как и все, служат полтора года. Каждые 20 дней - увольнение домой на 10 дней. Только идти долго, путь зачастую солдаты проделывают пешком. Но как только выпадает снег, все передвижения практически прекращаются - пограничники оказываются отрезанными от большой земли. Отсюда, с погранзаставы хорошо просматривается и российская сторона. Установлен список людей, в основном это местные жители, пограничники, сотрудники Лесхоза, которые имеют право переходить границу на этом участке. Тем временем мы подъехали к Аибге. У поселка давняя история. Он был одним из центров исторической области Абхазии Псху-Аибга. По одной из версий, принадлежал когда-то абхазским князьям Амаршан. После Кавказкой войны здесь было основано российское поселение выходцами из Могилёвской области. Местные встретили нас настороженно. Слово за слово мы разговорились с пожилой женщиной - о том, как живется им здесь. Договорить нам не дали. В разговор вмешался местный житель, как мы впоследствии узнали от наших пограничников, со скандальной репутацией. Первая же его фраза буквально огорошила нас. Даже больше чем смысл слов, поражала та искренняя неприязнь, которая исходила от него. Впрочем, в таком же роде высказывались и остальные жители. И только вмешательство депутата парламента Левона Галустяна смогло переломить ситуацию. Пока народ спорил, мы осмотрели село. Здесь не более двух десятков домов, раскиданных на небольшом расстоянии друг от друга. Жители поселка, а это около 25 человек, занимаются пчеловодством, имеют довольно обширные пасеки. Горный мед ценится, потому народ здесь не бедствует. Летом к местным приезжают на отдых дети и внуки. Кстати, обо всем этом мы узнали из почти дружеской беседы за столом, куда нас все-таки пригласили. Сегодня у жителей Аибги есть внутренние российские паспорта. Место регистрации в них указан - поселок Аибга, Адлерский район. Внимание со стороны властей Краснодарского края к этому месту далеко не случайно. По мнению экспертов, вопрос принадлежности поселка к России, а значит, и природных богатств этих мест, лоббируется сочинскими бизнесменами. Назывались даже несколько фамилий предпринимателей. Как бы то ни было, в Абхазии отдают себе в этом отчет.
წაკითხვა
Выбери жизнь - Документальный фильм 2012 года посвящен актуальной в Абхазии теме ДТП
Выбери жизнь. Документальный фильм 2012 года посвящен актуальной в Абхазии теме ДТП
წაკითხვა
Информационно-аналитическая программа Абхазии "События недели"14.12. 14
Информационно-аналитическая программа Абхазии "События недели"14.12. 14
წაკითხვა
Пресс-конференция Рауля Хаджимба 11 декабря 2014
Пресс-конференция Рауля Хаджимба 11 декабря 2014
წაკითხვა
სასწრაფოდ
დაასწარი პროფესიონალებს, ატვირთე პირველმა პირველზე!
წაკითხვა
გიორგი ბაბუხადია: „მტერი სახელმწიფო ჩვენს მიწა-წყალზე გადაადგილების საშუალებას არ გვაძლევს“
„აფხაზეთის ე.წ. ადმინისტრაციული საზღვრის გადაკვეთისთვის აჩიკო და პაატა როგავებს სოხუმის ე.წ. სასამართლომ ორ თვიანი წინასწარი პატიმრობა შეუფარდა, დაკავებისას მათ ოკუპანტებს წინააღმდეგობა გაუწიეს, მტერი სახელმწიფო და მათი მარიონეტული რეჟიმები ჩვენს მიწა-წყალზე გადაადგილების საშუალებას არ გვაძლევენ და ამისთვის ჩვენს მოქალაქეებს აპატიმრებენ, აგრესორი ძალისხმევას არ იშურებს რომ აგრესორი იყოს და არც მიკვირს, რადგან უამრავი უვიცი და სამარცხვინო ქართველი მას მეგობარს უწოდებს და ღია მტრის, პუტინისკენ მიილტვის, ამას კი საბოლოო ჯამში ძალიან ცუდ შედეგებამდე მივყავართ!“
წაკითხვა
გომელაური: ოკუპირებული ტერიტორიებზე განთავსებული რუსული ჯარი ქვეყნისთვის მთავარი საფრთხეა
"ბოლო წლებში მსოფლიოსა და რეგიონში განვითარებულმა პროცესებმა მნიშვნელოვნად შეცვალა საქართველოს უსაფრთხოების გარემო", - ამის შესახებ სახელწმიფოს უსაფრთოხეობის სამსახურის ხელმძღვანელმა ვახტანგ გომელაურმა პარლამენტში 2016 წლის მუშაობიდ შედეგებოს წარდგენის დროს განაცხადა. "საანგარიშო პერიოდში სამსახურის პრიორიტეტებს განეკუთვნებოდა საქართველოს ტერიტორიების ოკუპაციით გამოწვეულ პრობლემებზე მუშაობა და მათგან მომდინარე საფრთხეების შეკავება, კონსტიტუციური წესრიგის დაცვა, უცხო ქვეყნების სადაზვერვო საქმიანობის საპასუხოდ კონტრდაზვერვითი საქმიანობის განხორციელება, ტერორიზმისა და მასობრივი განადგურების იარაღისა და მასალების გავრცელების წინააღმდეგ ბრძოლა, ქიმიური, ბიოლოგიური, რადიაციული და ბირთვული უსაფრთხოების უზრუნველყოფა, კორუფციისა და სამოხელეო დანაშაულის წინააღმდეგ ბრძოლა, ანალიტიკური შესაძლებლობებისა და მატერიალურ-ტექნიკური რესურსის განვითარება, უწყებათშორისი კოორდინაციის, ასევე საერთაშორისო თანამშრომლობის გაღრმავება. ოკუპირებული ტერიტორიების არსებობა, იქ განთავსებული რუსული სამხედრო კონტინგენტი სახელმწიფოსთვის მთავარ საფრთხეს წარმოადგენს. ასევე სერიოზული გამოწვევაა ამ რეგიონებში არსებული მძიმე კრიმინოგენული ვითარება, ეთნიკურად ქართველი მოსახლეობის დისკრიმინაცია, ჩვენი მოქალაქეების უკანონო დაკავება, ე.წ. ბორდერიზაციის პროცესი, თავისუფალი გადაადგილებისა და განათლების ხელმისაწვდომობის შეზღუდვა, ინტენსიური სამხედრო წვრთნები.საანგარიშო პერიოდში სამსახური მონიტორინგს უწევდა ადგილზე არსებულ ვითარებას და ახორციელებდა შესაბამის ღონისძიებებს, მონაწილეობდა ანექსიისა და ოკუპაციის წინააღმდეგ მიმართული ნაბიჯების შემუშავებასა და განხორციელებაში. ჟენევის საერთაშორისო დისკუსიებში ჩვენი წარმომადგენელი მონაწილეებს აცნობდა ოკუპირებულ რეგიონებსა და საოკუპაციო ხაზის მიმდებარედ უსაფრთხოების კუთხით არსებულ ვითარებას. 2016 წლის მაისში ცენტრალური ხელისუფლებისა და საერთაშორისო პარტნიორების ძალისხმევით, გალის ინციდენტების პრევენციისა და მათზე რეაგირების მექანიზმის შეხვედრები ოთხ წლიანი პაუზის შემდეგ აღდგა. გასულ წელს გალში IPRM-ის 6, ხოლო ერგნეთში 11 შეხვედრა გაიმართა. აღნიშნულ შეხვედრებზე უსაფრთხოების სამსახური მუდმივად სვამდა საოკუპაციო ხაზის გასწვრივ და ოკუპირებულ ტერიტორიებზე ინციდენტების, ადამიანის უფლებების დარღვევის, ე.წ. სასაზღვრო ინფრასტრუქტურის უკანონო მოწყობის, ასევე საოკუპაციო ძალებისა და დე ფაქტო ხელისუფლების მხრიდან სხვა უკანონო ქმედებების საკითხებს.ჟენევის დისკუსიებისა და IPRM-ის ერთ-ერთი მთავარი განხილვის საგანს წარმოადგენდა საქართველოს მოქალაქის გიგა ოთხოზორიას საქმე, რომელიც ოკუპირებული აფხაზეთის ე.წ. უშიშროების თანამშრომლების მიერ სასტიკად იქნა მოკლული. სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახური გამოიყენებს მის ხელთ არსებულ ყველა სამართლებრივ ბერკეტს, რათა აღნიშნული დანაშაულის ჩამდენი პირი წარსდგეს ქართული მართლმსაჯულების წინაშე. IPRM-ის ფარგლებში შექმნილი ევროკავშირის სადამკვირვებლო მისიის „ცხელი ხაზით“, ინფორმაციის ოპერატიული გაცვლა ხელს უწყობს საოკუპაციო ხაზის გასწვრივ ინციდენტების პრევენციასა და მათ უმოკლეს ვადაში გადაწყვეტას. მჭიდროდ ვთანამშრომლობთ ევროკავშირის სადამკვირვებლო მისიასთან, ასევე წითელი ჯვრის საერთაშორისო კომიტეტთან სამმხრივი შეხვედრების ფორმატში, რომელიც 90-იანი წლების კონფლიქტებისა და 2008 წლის რუსეთ-საქართველოს ომის დროს უგზო-უკვლოდ დაკარგულ და დაღუპულ პირთა მოძიებას ითვალისწინებს. საანგარიშო პერიოდში გაიმართა ორი შეხვედრა.2016 წელს ჩვენი სამსახურის ორგანიზებით, საოკუპაციო ხაზი პარტნიორი ქვეყნებისა და საერთაშორისო ორგანიზაციების მაღალი დონის 27-მა დელეგაციამ მოინახულა", - განაცხადა გომელაურმა.წყარო: აიპრესი
წაკითხვა
გაერო სირიაში ქიმიური იარაღის გამოყენებას გამოიძიებს
დღეს გაეროს უშიშროების საბჭო ახალი რეზოლუციის პროექტის კენჭისყრისთვის ემზადება, რომელიც სირიის მთავრობისგან, 4 აპრილს ქიმიური იარაღის სავარაუდო გამოყენებაზე გამოძიებასთან თანამშრომლობას მოითხოვს. თავდასხმა იდლიბის პროვინციაში მოხდა და თითქმის 90 სამოქალაქო პირი იმსხვერპლა.ტრამპის ადმინისტრაციის მაღალი თანამდებობის პირმა გუშინ განაცხადა, რომ ინფორმაცია, რომელსაც საიდუმლოების გრიფი მოეხსნა, აჩვენებს, რომ თავდასხმა სირიის კუთვნილმა სუ-22 თვითმფრინავმა მოახდინა და რუსეთმა, რომელმაც სირიის ქმედება მიჩქმალა, ქიმიური იარაღის გამოყენებაში მეამბოხეები დაადანაშაულა.,,რუსეთის პრეზიდენტმა ვლადიმირ პუტინმა გუშინ განაცხადა, რომ მისი მთავრობა გაეროს გამოძიებას მიესალმება.''
წაკითხვა
თამარ კორძაია: „სირიაში ბავშვებს ხოცავენ და ჩვენი პარლამენტი ხმას არ იღებს“
რესპუბლიკური პარტიის წევრი, თამარ კორძაია სტატუსს აქვეყნებს:„სირიაში ბავშვებს ხოცავენ და ჩვენი პარლამენტი ხმას არ იღებს, არავინ სიტყვაც კი არ თქვა ამაზე :((((((((((“ - წერს კორძაია.
წაკითხვა
ლტოლვილთა დღიურები | ბავშვები ომის დროს
ლტოლვილთა ბანაკებმა  ბევრი ადამიანისათვის შეცვალა ცხოვრება. ერთ-ერთი ასეთი გოგონა,  16 წლის ფატიმაა, რომელიც ამჟამად იორდანიის ბანაკში ცხოვრობს .„უკანასკნელი რაც სირიიდან მახსოვს ეს სწავლის ბოლო დღეა, რომელიც ყველაზე საშინელი დღე იყო ჩემს ცხოვრებაში. მე ერთ-ერთ ამბიციურ მოსწავლედ ვითვლებოდი კლასში, რომელსაც უმაღლესი შეფასება ჰქონდა. სწავლის დამთავრებამდე დაახლოებით ორი კვირა იყო დარჩენეილი როდესაც მამაჩემმა მითხრა რომ ჩემს ორ ძმასთან ერთად იორდანიაში უნდა წავსულიყავით. ის მიხსნიდა რომ ეს ჩვენი უსაფრთხოებისათვის იყო. სირიაში ხალხს ხოცავდენენ და ჩვენც საფრთხე გვემუქრებოდა ,მაგრამ მე ვუყვიროდი, არ  მადარდება ჩემი უსაფრთხოება, ეს ჩემს მშობლებსაც ვუთხარი. სხვაგან წასვლას ჩემს ქვეყანაში დარჩენა მერჩივნა, თუნდაც აფეთქებების შუაგულში.თუმცა, ბოლოს მაინც დავნებდი.ვიცოდი ,რომ თუ ჩემს ოჯახს სირიაში დარჩენას ვაიძულებდი, არასდროს ვაპატიებდი თავს მათ რომ რაიმე მოსვლოდათ. იორდაინიის შესახებ მხოლოდ ტელევიზიიდან ვიცოდი და შეშინებული ვიყავი.შემდეგ დღეს კლასში ვიჯექი, მასწავლებელი საუბრობდა და მე არაფერი მესმოდა,თითქოს უცხო ენაზე ლაპარაკობდა. მისი ხმა შორეულ ექოსავით მესმოდა. თითქოს ვერც ვლაპარაკობდი .საკუთარ თავს ახალი ცხოვრებისთვის ვამზადებდი. არ შემეძლო მასწავლებლისთვის და ჩემი მეგობრებისათვის მეთქვა რომ უკან აღარ დავუბრუნდებოდი ჩემს მერხს. მშობლემა გამაფრთხილეს რომ არავისთვის მეთქვა ჩვენი გეგმების შესახებ,რადგან შეიძლება ვინმეს გავეჩერებინეთ. მე ერთ-ერთი იმ ოც სტუდენთაგანი ვიყავი რომელიც კლასში აღარ დაბრუნებულაშემდეგ დღეს საზღვარი გადავკვეთეთ . დაბნელებას ვუცდიდით და ორი საათი ვიარეთ სანამ იორდანიის საზღვართან  არ მიგვიყვანეს ხალხმა,ვისაც მამამ ფული  გადაუხადა.ბანაკში რომ ჩავედით იქაც გავაგრძელე სწავლა.პირველ დღეს ალიასთან ერთად ვიჯექი.ალია ლამაზი, ჭკვიანი და მხიარული გოგო იყო. მალე დავმეგობრდით.რამდენიმე კვირის შემდეგ ალიამ მითხრა რომ გათხოვებას აპირებდა. მიყვებოდა რომ ქორწილის დღეს ლამაზ კაბას ჩაიცმევდა და მისი ქმარიც ყველანაერ  ტანსაცმელს უყიდიდა რაც მოესურვებოდა.  ის ოცნებობდა რომ ისე ეცხოვრა,როგორც დიდს…ახლაც გაბრაზებული ვარ როდესაც ალიაზე ვლაპარაკობ. თან მეცოდება კიდეც. ვცდილობდი დამერწმუნებინა,რომ ჯერ სკოლა დაემთავრებინა „ გოგოები ჩვენს ასკში სკოლის ფორმებს უნდა ატარებდნენ,კი არ უნდა თხოვდებოდნენ“ არაფერი შეედრება სწვლას,ყველაფერი რაზეც ოცნებობ შეიძლება აგიხდეს და შენთვითონ იყოდო ყველა ფეხსაცმელი ,მაგრამ ალია არ მისმენდა.რამდენიმე კვირის შემდეგ გათხოვდა.ის მხოლოდ 15 წლის იყო და ჩემი მეგობარი მას შემდეგ აღარ მინახავს.რამდენადაც იმედგაცრუებული ვიყავი, იმდენად მიზანდასახული გავხდი . მას შემდეგ რაც ალია დავკარგე გადავწყივტე მებრძოლა ადრეული ქორწინების წინააღმდეგ. მინდა ვისწავლო და ჟურნალისტი გავხდე , მინდა რომ ბავშვ პატრძლებზე ვწერდე და მათთვის ვწერდე .მინდა ვუთხრა მათ  რომ ადრე გათხოვება ნიშნავს  ოცნებებზე უარის თქმას, მომავლის მრავალი  კარის დახურვას. გოგონებს არ ექნებათ დრო რომ სკოლაში იარონ,  მოუწევთ სახლის დალაგება ,საჭმლის მოზადება….როდესაც დაფეხმძიმდებიან მათ ჯანმრთელობასაც გაიუარსებენ.ბოლო წლებში ბანაკში ბევრ გოგოს ვესაუბრები ამ თემაზე, ჩემზე უფროსებსაც და ჩემხელებსაც. ბევრს ვაიძულე კიდეც რომ მოეცადა,მაგრამ ზოგი კლასიდან მიდიოდა და აღარ ბრუნდებოდა. ხშირად მათ მშობლებს მხოლოდ იმიტომ უნდოდათ ბავშვების ქორწინება რომ საკმარისი თანხა არ გააჩნდათ მათ გამოსაკვებად. ზოგი კი თვლიდა რომ ლტოლვილთა ბანაკში,ისედაც არ ჰქონდა მნიშვნელობა გოგონები ისწავლიდნენ თუ არა,რადგან მათ მომავალი კითხვის ნიშნის ქვეშ იდგა. მე მესმის მათი მიზეზები,მაგრამ არ მინდა გავუგო მათ. ჩემი ცხოვრებაც საშინელებად იქცა  მას შემდეგ რაც სირია დავტოვეთ. მახსოვს როდესაც სახლიდან წამოსვლა დავაპირეთ, ჩემს ნივთებს ვაგროვებდი მაგრამ მამა შემოვიდა და მითხრა რომ ყველაფერი რაც დამჭირდებოდა ბანაკში იქნებოდ“რაც არ უნდა მოხდეს შენს ცხოვრებაში,ერთადერთი რასაც ვერ წაგართმევენ ის არის რაც შენს თავშია’ბანაკის ათასობით პატარა სახლებში ,სადაც მეც რამდენიმე თვის წინ გადავედი , ხალხს სძინავს და ოცნებობს მომავალზე,სირიაზე. საზოგადოებამ რომელშიც გოგონები ცხოვრობენ ადრეული ქორწინება მისაღებად ჩათვალეს თითქოს ეს მათ ცხოვრებას გაუუმოჯბესებს. სინამდვილეში გოგონებს თავად უნდა ჰქონდეთ არჩევნის საშუალება თვითონ გადაწყვიტონ რა არის მათთვის უმჯობესი და რა-არაყველა საზოგადოებაში გოგოებს,ქალებს განსაკუთრებული მნიშვნელოიბა აქვთ. ისინი ხდებიან დედები და მათ უნდა გადასცენ საკუთარი ცოდნა გოგონებსა და ბიჭებს .ყველაზე დიდი ინვესტიცია ადამინის  განთელებაშია. იორდაიაში რომ მოვდიოდი ვფიქრობდი რომ ჩემი ცხოვრება დამთავრდა, სინამდვილეში კი რაღაც ახალი დაიწყო. ჩემი ცხოვრების პირველი ცვლილება ადრეულ ქორწინებასთან ბრძოლამ და სირიელი გოგონების განათლების უფლებამ განაპირობა.
წაკითხვა
Грач Саруханян извиняется перед абхазами за осквернения флага
წაკითხვა
Новости Абхазии 27 12 2016
 
წაკითხვა
Пресс-конференция гендиректора Черноморэнерго Абхазии Аслана Басария
 
წაკითხვა

უახლესი